Kijk ook eens hier:

scheidslijnThink!scheidslijnThink!scheidslijnMAG - Motorrijders Actie GroepscheidslijnBoshuizen motorservice lemelerveldscheidslijnONeDay Reclame - EdescheidslijnLimes ICTscheidslijn

Einde vakantie, yesss ;-)

Het vakantie seizoen is weer begonnen. Mijn verlof is inmiddels alweer twee weken voorbij. Nou ja verlof.. een drie weken durende oefening van lopen tussen het bed en de bank. Uit bed komen om te gaan slapen op de bank onder het mom ‘fijn een boekje lezen.’

En nu is mijn collega op vakantie. Mijn collega in Zweden ;-)
Toen de vakantie planning van ons team werd bepaald bleek dat voor Zweden en Portugal een vervanging nodig was. Indachtig de hitte vorig jaar was ik voor Portugal minder enthousiast. Bleef Zweden over….. [happy]

Zweden: het land van:

Lees verder…»

Ik heb toch niks te verbergen! Prism en de overheid.

Soms moet je om dingen groter te kunnen zien klein beginnen. Neem het volgende voorbeeld.

Huize Jansen aan de Modaalstraat heeft een fijn en gezellig contact met de buren. Ze komen bij elkaar over de vloer, houden elkaar op de hoogte van eventuele overlast, delen een grasmaaier en iedereen is tevreden. De familie Jansen gaat met enige regelmaat op vakantie en voor de plantjes en de poes hebben de buren de sleutel. Want dat is veel makkelijker dan een pension voor de poes en na de vakantie allemaal nieuwe plantjes kopen loopt ook zo in de papieren. Dus op gezette tijden wandelt de buurvrouw door het huis en watert planten en voedert de poes. Daarna sluit ze keurig weer af en alles is wel en fijn. De buren, na een buur periode van vier jaren gaan verhuizen. En nu wordt het gecompliceerd, want de familie Jansen krijgt de sleutel niet terug. De buren weten het goed uit te leggen, de sleutel hoort namelijk bij hun adres en niet bij het gezin. De familie Jansen kijkt wel wat beteutert, want wie krijgt nu de sleutel? Zal dat ook zo’n fijn en sociaal gezin zijn? Zo oppassend en hulpvaardig. Maar mijnheer Jansen krijgt er ook een wat naar gevoel van. Want hadden de buren niet kunnen aangeven dat ze de sleutel niet terug konden geven? Gedane zaken nemen geen keer, maar dit gaat wel wat ver.

Een half jaar later. Mijnheer Jansen loopt gapend de trap af. Bij de voordeur staat de nieuwe buurman in de hal. Hij heeft de post van mijnheer Jansen opengemaakt en staat op zijn gemak de papieren door te nemen.

Lees verder…»

Kan ik die hechting niet zelf betalen?

tja_zitten

‘Kan je me helpen met een brief, jij hebt toch juridische dingen en zo en ook met de politie?’ vraag ie me als ik in de keuken zit te eten.

‘Wat voor brief?´ Ik grinnik in gedachten al voor wat er komen gaat. Op de een of andere manier is het hier altijd net wat anders dan je verwacht.

Hij loopt weg en komt met een wat voddig papier aan. Ik scan de tekst en zie data uit 2010 staan, iets van een officier van justitie en twee weken hechtenis en een week voorwaardelijk. Teken datum 2013.

Lees verder…»

Vertrouwen.

ice_age_scrat_in_love

Een andere inwoner hier is H., onze plof afghaan. Ik heb een deal met ‘m : als hij in het kader van recalcitrant moslimextremisme besluit iets op te blazen seint ie mij in.  Dat doet ie door traditionele kleding te dragen en uit de Koran voor te lezen terwijl ie zich zelf ritueel wast. Ik spreek ‘m liefdevol aan met “Extremist” of “Plofmoslim” en hij foetert lief terug dat ik een domme hollander ben die hoogtevrees heeft net als de rest van de nederlanders. Dit omdat ik ooit trots riep “God schiep de wereld en de nederlanders maakten hun eigen land”. Dat pareerde hij door wat lispelend er aan toe te voegen “Maar ze waren te lui om echte bergen te maken.”
We drinken vaak een glas whisky samen (goed is ie ingeburgerd hè, je verwacht ‘t niet bij ‘m) en ouwehoeren wat over het leven.

Lees verder…»

Je kan je toch maar mooi vergissen...

pinokkio

Halverwege december loop ik de keuken in en zie onze huishomo daar staan. Witte krullen op de kop en zo te zien net thuis en bezig met zijn eten. “Leven we nog?”  vraag ik met in het achterhoofd dat ie net uit de kast was gekomen hier en het nog aan zijn ouders moest zeggen.
Dat iemand uit de kast moest komen was wel duidelijk nadat een router me overlaadde met de websites die we als huis op internet bezoeken en ook de resultaten van onze lesbienne stonden er in. Maar er was meer gay-pron te zien, dus er was er nog een.

Als ik de vraag gesteld heb draait ie om en kijkt me met wat rode ogen aan.  “Nog wel” antwoord ie. “Fuck.. waar zit ik nou weer in te roeren.” schiet er door mijn kop. “Vertel és?” vraag ik.

Lees verder…»

Iedereen zijn eigen Til-Blinde.

Blinden

 

Wonen in zo’n verkapte zorginstelling heeft ook zo z’n voordelen. Met de kou en de sneeuw is het halen van je boodschappen met een motor een wat sneue bedoening en moet je al snel overschakelen op lopen. Da’s iets waar ik ook een grondig hekel aan heb (immers = bewegen) maar het moet toch.

Zo ontstond ineens een mooie symbiose in KnutskeButske. Ik heb behoeftes (eh.. meerdere dus wellicht even uitsplitsen) zoals boodschappen en een hekel aan tillen en zwaar werk. Er zijn hier ook anderen die behoeftes hebben zoals onze kopschudder hier.

Hij noemt het wiebelen, maar ik vind het kopschudden.

Lees verder…»