Kijk ook eens hier:

scheidslijnThink!scheidslijnThink!scheidslijnMAG - Motorrijders Actie GroepscheidslijnBoshuizen motorservice lemelerveldscheidslijnONeDay Reclame - EdescheidslijnLimes ICTscheidslijn

Seagull managment

Zeemeeuw management (1): dat is zo ongeveer hoe de leukere vrouwen in mijn leven rondgaan.

Zo ook die ene die me afgelopen weekend op een “He, jou hebben we lang niet gezien” trakteerde.  Inmiddels is de kans dat ik haar nog een keer weer ga tegenkomen nihil geworden. Of ik moet ineens zwemles nemen, maar dat zal er wel niet inzitten. Beetje peddelen red ik wel, en drijven lukt ook nog steeds.

Afgelopen maandag kom ik bij het zwembad waar een vakantiewerker mijn pas accepteert. Even friemelen, en hij eindigt met “U kunt doorlopen.” Als ik naar de kassa kijk heb ik de indruk dat die geen actie heeft gedaan en daarom vraag ik “Klopt het dat ik geen resterende dagen gezien heb?” [Normaal zie je iets van ‘XXX dagen resterend’ op zo’n displaytje] Even kijkt ie wat onzeker. “Ik heb nog niet met die passen gewerkt.” Een collega springt bij en zegt na veel duwen op een scherm “Uw pas is verlopen.
Nou kan dat best en dus wil ik verlengen. Een “piep piep” en 135 euro verder is  mijn spetterpas verlengd. Omkleden, en water in. Daar tussen de bellen en prikkende ogen door gaat een soort van tellertje lopen in mijn kop. Oktober gestart, 1x verlengd en afgerond, en weer een keer verlengd. Dan zou je verwachten dat je pas in oktober een verlopen kaart zou hebben.
Dat rekensommetje zeurt wat na maar blijft niet actief in de kop zitten.

Tot de avond erop, gisterenavond. Ik roffel het parkeer terrein op, pak de spullen en achter de kassa zit die leuke. Stoere uitstraling, leuk koppie en schitterende ogen.
Als ik de pas aanbied zegt ze wat geschrokken ‘Deze geeft hier geen toegang.
Ik kijk haar aan en vertel dat ik gisteren de kaart verlengd heb en 135 euro verder was waarop ze gaat zoeken. In het systeem is een en ander terug te vinden. Ineens gaat haar een licht op. De beherende BV heeft een vinkje omgezet in de klanten database. Eerder kon ik met mijn pas in 3 zwembaden terecht, en nu maar in één. Dus waar ik eerder elke dag kon zwemmen voor 135 eypo voor een half jaar kan ik nu voor 270 eypo elke dag zwemmen in 2 zwembaden.

“Dus hebben we nu een probleem..”   mompel ik  omdat ik juist vanwege de vrijheid van keuze (al naar gelang einde werktijd kan ik voor het ene of het andere zwembad kiezen) voor dit abonnement heb gekozen en er nu dus geen ene flikker meer aan lijk te hebben en daarom gaat ze kijken wat er meteen te regelen is. Omdat ik voor het andere zwembad een voorkeur heb (domweg vanwege de tijden) laat ik mijn abonnement overzetten naar dat zwembad. Ze past de originele data netjes aan waardoor ik nu tot april 2012 kan zwemmen. Zo zit je dan toch ongemerkt ineens aan een soort van gezond commitment vast.
Overigens de complimenten voor die meid hoor, professioneel opgelost, en vooral begrip gekweekt en klantgericht geopereerd. Deze mening is volledig subjectief trouwens.

Voormalig Bonte Olifanten bad zwemster "Oprotte!"

Maar goed, nou zit ik met een pas met op zich goede openingstijden, waar dan als nadeel vaak de “belegen dames” uit het bonte olifanten bad [de bedenker van die naam voor een instructie bad had ook een licht sadistische insteek] , na het aqua joggen de week nog eens kwebbelend met elkaar doornemen en dan wat geïrriteerd zijn doordat er mensen zijn die wel willen door zwemmen. Dat het bad uit ca. 1948 komt en dus niet het meest moderne is speelt minder mee.

Als ik zeg dat ik zo een beetje het gevoel heb dat ik ineens een abonnement heb waar ik als ik dit van te voren had geweten wellicht niet voor gekozen zou hebben snapt ze mijn bedoeling. Ze pakt netjes een klachtenkaart en overhandigd die me. “Wellicht dat als u deze invult u een betere oplossing zult krijgen dan wat ik u nu kan bieden.”

Tja.. zit je dan. Spetterpas, klachtenbrief die je moet schrijven. Niet dat dat een probleem is, beetje van me afzieken in een semiconstructieve manier kan ik best waarderen 😉
En haar zie ik dan weer niet, grmbl.

Dus inderdaad: seagull management. Net als ik meer dan “He hallo” “Oh, sorry” “Ah lomp van me” kan mompelen zonder rood te worden maar meer echte gesprekken aanga is het alweer voorbij.

(1)Zeemeeuw management :

luid krijsend binnenkomen, alles onderschijten, en krijsend weer weggaan en de ander verbijsterd achterlatend.

Een commentaar op Seagull managment

  • Liisa

    Vrouwen hebben altijd wel een soort van animal management.. Zeeuwmeeuw management, monkey managment. Jij zal het wel uitlokken dat ze dat met je doen.

    En geloof me… als je voor de echte gesprekken met je gaat word het pas echt leuk en interessant en humorvol.

    Die beschrijvingen van Lisbeth Salander, je zoekt zo’n type?
    [zwarte haarverf en mascara kopen doet]

Geef je commentaar: