Kijk ook eens hier:

scheidslijnThink!scheidslijnThink!scheidslijnMAG - Motorrijders Actie GroepscheidslijnBoshuizen motorservice lemelerveldscheidslijnONeDay Reclame - EdescheidslijnLimes ICTscheidslijn

Je kan je toch maar mooi vergissen...

pinokkio

Halverwege december loop ik de keuken in en zie onze huishomo daar staan. Witte krullen op de kop en zo te zien net thuis en bezig met zijn eten. “Leven we nog?”  vraag ik met in het achterhoofd dat ie net uit de kast was gekomen hier en het nog aan zijn ouders moest zeggen.
Dat iemand uit de kast moest komen was wel duidelijk nadat een router me overlaadde met de websites die we als huis op internet bezoeken en ook de resultaten van onze lesbienne stonden er in. Maar er was meer gay-pron te zien, dus er was er nog een.

Als ik de vraag gesteld heb draait ie om en kijkt me met wat rode ogen aan.  “Nog wel” antwoord ie. “Fuck.. waar zit ik nou weer in te roeren.” schiet er door mijn kop. “Vertel és?” vraag ik.

Lees verder…»

Iedereen zijn eigen Til-Blinde.

Blinden

 

Wonen in zo’n verkapte zorginstelling heeft ook zo z’n voordelen. Met de kou en de sneeuw is het halen van je boodschappen met een motor een wat sneue bedoening en moet je al snel overschakelen op lopen. Da’s iets waar ik ook een grondig hekel aan heb (immers = bewegen) maar het moet toch.

Zo ontstond ineens een mooie symbiose in KnutskeButske. Ik heb behoeftes (eh.. meerdere dus wellicht even uitsplitsen) zoals boodschappen en een hekel aan tillen en zwaar werk. Er zijn hier ook anderen die behoeftes hebben zoals onze kopschudder hier.

Hij noemt het wiebelen, maar ik vind het kopschudden.

Lees verder…»

Je merkt het niet he.

Om mij heen worden inmiddels meer of minder openlijke opmerkingen over mijn gewicht gemaakt. De ene groep overlegt met elkaar of ik voor het einde van Gwyneth een hartaanval krijg of vlak na de aanschaf van de nieuwe. Die zal dan van blijdschap zijn maar toch door een patholoog gekoppeld worden aan de geziene omvang van me.

Ook de knarren foeteren er wat over en de Knarrin gooit er een woorspeling tegen aan “Je moet ook wel een hoop meesjouwen hoor.” Schiet dan zelf in de lach over de onbedoelde dubbelzinnigheid van d’r.

Ook ik betrap mezelf op allerlei kutsmoezen om niet te hoeven zwemmen. Poot stuk na die laatste operatie waarbij een chirurg niet helemaal de bouwkunde van huid en benen snapte, en ik dus nadat ik weer opstapte ik van de 5 hechtingen er meteen openscheurde.

Lees verder…»

Opgesolved!

Nou was dus duidelijk dat er niet een kans was dat de politie hier een eigen sleutel ging krijgen. Maar toch, als je de afgelopen anderhalve maand in gedachten neemt is er op dit moment elke 2 weken een soort van inval door de dappere dienders.

Steevast moeten ze een ‘bepaald iemand’ hebben en kunnen wij telkens uitleggen waar ie zich dan bevindt. Dus als ze dan toch komen waarom niet alvast een en ander voorbereiden voor ze.

Lees verder…»

Dat hoor ik dus niet....

Ik lig in diepe slaap als ik ineens ietsjes harder dan fluisteren naast me hoor “Goedemorgen, niet schrikken hoor.” Wat ik dus prompt wel doe. Je kan het nog zo lief of zacht zeggen, maar als ik dat zo’n beetje in mijn oor hoor als ik lig te slapen schrik ik gewoon wel. Dat er een felle maglite op m’n kop gericht wordt doet het niet schrikken ook wat teniet.

Als mijn ogen aan het licht zijn gewend zie ik twee mensen in de dooropening van mijn slaapkamer staan.

Lees verder…»

De hypochrisie van de kerstmisganger.

Het waait buiten ineens veel harder dan vandaag het geval was. De kerkklokken luiden hard om de mensen op te roepen naar de kerstmis te gaan in een van de kerken hier vlak bij. Uit mijn jeugd meen ik te herinneren dat die eigenlijk rond middernacht waren, maar dat zal tegenwoordig wel  vervroegd zijn in een poging de kerk toch nog enigzins gevuld te krijgen.

Liggend op de bank verbaas ik me over de kracht van de wind en sta op om te kijken hoe erg het waait. Voor ons huis is een kruising waar het bijna zwart ziet van de mensen, kerkgangers in vol ornaat.

Lees verder…»