Kijk ook eens hier:

scheidslijnThink!scheidslijnThink!scheidslijnMAG - Motorrijders Actie GroepscheidslijnBoshuizen motorservice lemelerveldscheidslijnONeDay Reclame - EdescheidslijnLimes ICTscheidslijn

Mazzeldagje.

Vandaag een mazzeldagje.
Het bedrijf heeft een maandelijkse update, waarbij iedereen met een aantal crash sessies bijgepraat word. Scheelt een hoop mail en ander leeswerk. Buitendienst is ook binnen dus snelle infooverdracht en elkaar weer eens zien.

Omdat ze tijdens zo’n dag niet productief zijn wordt dat gecompenseerd  : na een dag luisteren en met je collega’s praten een avond met drank, eten en muziek.  Jawel, omdat je die dag niets kan doen krijg je ook nog eens een feestavond .

Alle meetings zijn uiteraard in het deens dus ik laat verstek gaan. Kan ik mooi de ochtend gebruiken om achterstallige administratie van de deense markt te doen en de middag aan nederland spenderen, mail bijwerken voor projecten en dat script nog eens onderhanden nemen.

Tijdens het achteraf loggen van de problemen realiseer ik me weer dat ze hier tijd laten liggen. Niet met opzet, maar gewoon omdat schijnbaar bellen een probleem oplevert.  Voor zowel het hoofdkantoor als het tweede kantoor.
Narekenend kom ik tot de conclusie dat ik er wat mee wil doen. Dan loop ik tegen twee dingen aan :

  1. waarom wordt er geen gebruik gemaakt van de helpdesk ?
  2. hoe voorkom ik dat ik als een soort van externe malloot overkom die het hier wel eens even zal vertellen hoe het allemaal moet ?

1) – is navragen, en op basis daarvan een soort van verandering doorvoeren.
2) – is moeilijker want  ik wil helemaal niet het signaal afgeven dat ze het hier niet goed doen, maar we kunnen het wel slimmer aanpakken.

Goede raad zit een deur verder. De manager waar ik hier onder val is net zo direct als ik en die bestook ik met mijn verhaal. Tijdsverlies, meer gebruik maken waar we best fors voor betalen etc.  In no-time is hij het met me eens.  Dan het andere punt “niet de externe betweter zijn die het allemaal wel even komt vertellen”. Hij kijkt me aan en grijnst.  Moet ik me niet druk over maken, sterker nog, dat was zijn insteek toen ie voor deze constructie koos om mij uit nederland over te halen.  Leren van beide werelden.  Ok, maar dan moet ik dat dus met mijn collega gaan overleggen, en hoe pakt ie dat op ?  Weer geruststellend dat dat in orde komt, hij en ik zijn het eens en mijn collega zal het ook eens zijn, en daarom gaan we een keer de koppen bij elkaar steken.
Eigenlijk gaat dit te makkelijk..

En jawel, daar komt ie ‘En als we dat dan breed gaan uitdragen lijkt het me een uitstekend idee dat jij dat bij de volgende maandelijkse meeting eens gaat presenteren. Gewoon hoe dat in nederland gaat en waarom dat gewoon een goede manier is ”  Eh ik, aan iedereen hier in denemarken ? Ja. Als in centrale presentatie in het auditorium, zo met slides, foto’s en gelikte one-liners ? Ja, sterker nog voor die tijd gaan we al communiceren, en hij heeft er alle vertrouwen in dat ik dat regel.

Gloeiende, hij gebruikt precies de zelfde foute truckjes als ik doe om een goed idee meteen vlot te trekken in mijn team. Hoe hou je iemand gemotiveerd en laat je’m uitdaging in zijn werk vinden ? Laat ze hun eigen goede ideeen meteen invullen. Als ie wegloopt foeter ik “I had that course too, you know. Management 101. ”  Schaterlachend loopt ie de gang in.

Shit ik en mijn grote bek ook altijd. Leer nou toch eens eerst te denken en dan pas te doen. Had me afgelopen jaar wellicht minder kopzorgen opgeleverd en me ook dit bespaard.  Hij is rond 11 september weer terug en dan gaan we stappen maken.

Na de lunch nederland.

Mail bijwerken, pilot gebruikers voor de adsl-thuiswerk plekken aanwijzen en doorgeven aan de ISP.  Doorgeven.. er gaan uiteindelijk 4 mailtjes van mij de deur uit voordat ik die 6 regels met gegevens goed heb en leesbaar voor de andere partij.  Mijn account manager mailt vragend waar het attachement is en mijn vaste contact mailt vriendelijk terug of ik een excel sheet wil sturen, de ontvangen mail lijkt op een brij.  In haar mail zie ik de ellende die HTML mail aanricht. Waarom nou toch niemand die gewoon eens als standaard plain-text invoert.  Waarom moet mail toch altijd fancy lettertypes, kleuren etc etc hebben ? Bij een sms gaan we toch ook niet zeuren dat we andere lettertypes willen, of achtergrond kleuren, of afbeeldingen. Even buiten dit gefoeter : de ultieme ellende, een afgedrukte brief in Word met een zogenaamde clickable-hyperlink. Ik zie ze vaker dan me lief is.

Ook loop ik te stoeien met de script. De basis werkt, maar zodra ie het getruckt onder andere rechten moet doen gaat het helemaal mis, ook op mijn machine waar die rechten niet spelen. Gezien de deadline mijn collega in nederland lastig vallen, vlak voor z’n einde van de werkdag.  Na het nodige gehannes waarbij hij me en passant de nieuwe remote scherm overdracht leert komt de oplossing.  Het feitelijke script was in orde, maar de truck met de rechten overdragen niet.

Aangepast en het werkt bij mij. Testen bij mijn test user in nederland, die een compliment verdiend voor haar geduld met me. Ben je rustig aan het werk knipper ik in eens in je scherm en wil je machine lenen, voor dit en ook even voor dat.  Mijn tien minuten die ik zeg dat kost het kost duren standaard langer, en ze blijft geduldig. Test afschieten en ook daar gaat ie als een tierelier. Maandag overleggen hoe snel we dit kunnen invoeren, en dan ook meteen voor belgië en scandinavië  als dat nodig is.

Zo rond half zes ben ik klaar en als ik wil afsluiten schiet L. van de finance-afdeling de kamer in. Over dat langskomen en zo he, schikt vrijdag de 19de ?  Ja.. eh nee.. dan komt mijn broer over.   Ok, dan ervoor of er na, ze kijkt dan nog even welk het wordt.  Oh ja, ik moet blijven slapen, kan ik namelijk ook wat drinken en daarbij woont ze  “in the country ” en da’s lang rijden, toch zeker anderhalf uur.  Als ik naar de auto loop wordt ik door S. aangeschoten, die vraagt waarom ik niet blijf. Nee, hele dag al in touw, en om dan nog een paar uur sociaal te doen, neeh. Wat ook meespeelt is dat de hele dag in drie talen schakelen me toch ook vermoeid maakt.  Ze kijkt me aan en zegt dat ik dan een kans mis om samen met haar wat te eten.  eh… ja .. dat klopt.

Aaargggh, gelukkig is er een goede film vanavond en ik moet mijn weblog ook nog bijwerken.  Da’s ook heel leuk…

Geef je commentaar: