|
|
Auteur DenBolle | Datum: 26-7-2011 |
Categorie: dagboek | maatschappij | wtf | Tags: dagboek, hypocriet, maatschappij, raken, smeerkeesjes Nou had ik hier wat willen zeveren over hoe en wat in Amsterdam, en over de verbaasde kop af en toe van de Deense, en welke (voor Deense begrippen) rare winkels er zo al te zien zijn. Haar dappere poging een zoute haring (“Mag ik 3 zoute haringen op de hand, alleen met uitjes, zonder augurk of ander zuur en heel graag” “[nasaal “Oh, jai komp seker niet uit Ahmsterdham?” “Nee, ik lust de haring zo, zonder zooi er bij.“) aan de staart naar binnen te laten glijden wat meteen een omsingeling van andere buitenlanders en fotograferende jappaners opleverde. Of zo’n (excusez le mot voor de woordkeuze) heerlijke leernichten shop waar ze een hand aangereikt krijgt van een van de dienstdoende homo’s als ze de trap afloopt en ik ‘m complimenteer met “Ah, een echte heer, ze bestaan nog. ” wat kirrend en glunderend als antwoord opleverde “Nou, da’s allang een tijd geleden hoor”. Hell yeah, I’ll be back !
Lees verder…»
Auteur DenBolle | Datum: 26-4-2011 |
Categorie: dagboek | Tags: dagboek, raken  De eerste keer dat we samenwerkten is alweer jaren geleden. Hij in Cork, ik in Nederland. Hij viel op door zijn manier van werken en klantgerichtheid. Dat ie al snel de omgeving Cork vaarwel zei was te verwachten. Cork verlatend ging ie een wereldreis maken en de bodem leggen voor zijn ‘bekeringsdrang.’ Hoewel ie religieus is is hij geen zendeling, maar wel een die uitdaagt verder en dieper te denken. Een prima gesprekspartner die nog af en toe in jeugdig zwart/wit denken vervalt maar ook de ogen open heeft.
Tijdens zijn wereldreis ziet ie Afrika en wordt verliefd op die omgeving. Zijn toekomst is daar, dat staat voor ‘m vast.
Dan na die omzwerving komt ie weer in Nederland en als hij mij als referentie gebruikt nemen we de kans om ‘m zelf binnenboord te halen. De tweede-lijn van het werk wat ie daarvoor deed. Het sollicitatiegesprek is het kortste en mafste ooit in mijn werkcarrière : “Koffie? Ik bel X om je een baan te geven, huren we je meteen in. “ Om bij ons binnen te komen kostte ‘m minder moeite dan zijn nieuwe werkgever er van te overtuigen dat ie ook echt bij ons aan de bak kon.
Tijdens de gesprekken kregen we het uiteraard over relaties, en daar was ie verdomd stellig in. Geen gedoe, geen gezeur, dat kwam wel. Het idee alleen al. Daarbij, AFRIKA! enzo… ‘Had ie al gezegd Afrika?’
Lees verder…»
Auteur DenBolle | Datum: 5-4-2011 |
Categorie: dagboek | werk | Tags: dagboek, raken, werk  Klinkt wat morbide maar onder tussen heb ik het al twee keer gedaan. Een van de assistenten hier kwam een poos geleden met een verzoek om iets voor na bestaanden van een overleden medewerker te doen.
Op zich een simpele vraag “ Kan jij de voicemail van een medewerker vastleggen? ” Om zodoende de stem van een medewerker te behouden.
De eerste keer was het een hoop gefrummel, maar ondertussen (niet omdat er zoveel omvallen) is het makkelijk. Kwestie van een juist draadje in een telefoon stoppen, juiste plug in de pc, en opnemen maar. Beetje versterken en ruis onderdrukken en je bent al een heel eind.
Lees verder…»
Auteur DenBolle | Datum: 10-3-2011 |
Categorie: dagboek | Tags: dagboek, raken ‘Geloof je in voorbesteming, of sturing van door iets of een hogere macht?‘ vraag ik aan de marokaanse schone die ‘s avonds bij ons het IT hok weer leefbaar probeert te maken. Sinds ze bij ons rondloopt is er een soort van gezonde spanning tussen ons. Ik wil haar op mijn karakteristieke wijze onteren en zij doet net alsof ze dat niet wil. Het getal 20 speelt daarbij een centrale rol. De ene keer zijn het de jaren die ons zo scheiden dan weer is het mijn gewicht wat met zoveel kilo naar beneden moet. Waarom haar gewicht niet met zoveel omhoog moet is me een raadsel.
‘Tuurlijk, Allah stuurt je in je leven.’ ‘Ah.. mooi lullig voor mij als atheist..’
Lees verder…»
Auteur DenBolle | Datum: 22-12-2010 |
Categorie: dagboek | Tags: dagboek, raken  Als ik thuis aan het werk ben en mobiel en dect onderhanden hou komt dat ene gevreesde maar verwachte bericht in de namiddag: “.. overleden“.
Ondanks dat het verwacht is en er nu eindelijk een einde aan het lijden is komt het toch met een klap binnen. Die kant opbellend krijg ik de Krasse Knarren aan de lijn, overstuur en huilend.
Maf is dat, ze dragen zoveel met zoveel kracht en toch schrik ik als ik ze huilend aan de lijn heb.
Lees verder…»
Auteur DenBolle | Datum: 17-12-2010 |
Categorie: dagboek | Tags: dagboek, prive, raken Als ik thuis aan het werk ben vliegt de tijd voorbij. Heerlijk eigenlijk. Muziek aan, en zoveel dingen die ik moet doen komen me ongestoord uit de handen. Af en toe hoor ik op de achtergrond het pruttelen van mijn prive laptop die als radio staat te draaien op het moment. Eens in de zoveel tijd een StarTrek kreet “Captain, incoming message” waarmee m’n prive mail zich laat horen.
Lees verder…»
|
|
