Kijk ook eens hier:

scheidslijnThink!scheidslijnThink!scheidslijnMAG - Motorrijders Actie GroepscheidslijnBoshuizen motorservice lemelerveldscheidslijnONeDay Reclame - EdescheidslijnLimes ICTscheidslijn

Friends

Nou zit ook deze periode er alweer bijna op. Aanstaande maandag voor eventjes naar nederland en dan die week eindigen in Belgie. Je ziet nog eens wat zo.

Het werk in Portugal verschilde nogal van mijn dagelijkse werkzaamheden waarbij de grootste uitdaging ‘m toch zat in het overtuigen van de mensen om de helpdesk te gaan gebruiken. Dat is om twee redenen in hun voordeel:  ze worden in het portugees geholpen in plaats van in steenkolen engels door mij en (da’s wat meer in mijn voordeel) ik weet tegenwoordig van het deskside support niet zo heel veel meer.

Lees verder…»

En?

En hoe bevallen de eerste dagen? Geen idee..ik lig voornamelijk uitgeteld te pitten. Een dag verloopt redelijk standaard. Half acht nest uit, douchen, brokjes beneden scoren (steevast 2 mini croissants, ham, kaas. Tweede ronde beetje ei, spek en wat hier dan voor sausages doorgaat, en een kop koffie en ananasssapa.. [fuck. Weer dat woord.])

Dan naar het werk. Op zich wel een handige en snelle route en telkens zie ik andere mensen hun leven wagen. Verkeer in Portugal is een sterk darwiniaans systeem. Beginnen en dan lig je dus meteen uur achter als gevolg van de  tijdzone. Dus de ochtend van 3,5 uur is eigenlijk 2,5 uur. ’s Middags ook.

Lees verder…»

McGyver

Zit je in een niet onaangenaam hotel in een ontwikkeld land moet je toch noch flink nadenken zo af en toe.

Ik wil / moet zonnen. Goed voor de huid en mij zeggen ze. Nou had ik dat in Turkeije al eens gedaan en ondanks waarschuwingen van vriendin en mensen om mij heen bleef ik stug volhouden dat ik een eventuele verbranding wel aan zou voelen komen en dat het dan nog vroeg genoeg was om te gaan smeren. Vriendin en mensen om mij heen hadden echt een andere mening. Waarschijnlijk omdat ze mijn rug wel zagen die ik na de tweede of derde dag niet meer voelde. Goed, rest van de vakantie t-shirtje aan, speciale yoghurt op de rug en zo leek alles weer goed te komen.

Lees verder…»

Een hondebaan

Echt, soms heb ik een hondebaan. Werken met mensen die computers stukmaken. Laatst een week in Noorwegen, regenen als een dolle. Sporten als ik van de metro tegen de berg op moest naar dat design science park.  En nu weer. Word ik naar Portugal uitgezonden. Drie weken lang in een hotel met mooi weer beetje de it’er uithangen. Echt. Geloof me, het is het beste voor iedereen dat ik het doe, dit wil je een ander niet aandoen.

Eerst al het gesodemieter om drie weken kleding in een draagbare tas te proppen, dan met een overvolle trein naar Schiphol. Dat overvolle werd na Amsterdam Duivendrecht wel minder aangezien de trein leeg liep naar de opendag van Ajax. Dan de tas dumpen en door naar de boarding.

Lees verder…»

Jagende vertegenwoordigers.

Schijnbaar is de detachering wereld wat wanhopig aan het worden. De contracten worden na de vakantie niet verlengd en dus is het tijd om nieuwe cliënten te werven.

Nou speel ik daar een wat vies spelletje: mijn deskphone staat negen van de 10 keer doorgeschakeld naar de helpdesk waar mijn vriendelijke collega’s de betrokken vertegenwoordiger afpoeieren als er chats ontstaan als

Helpdesk : Den, ik heb [naam] van [bedrijf] voor je aan de lijn.
           Zegt dat ie je al vaker gesproken heeft.
Ik [zoekend in relatie database, maar knakker niet vindend]: poeier maar af.

Lees verder…»

Brökjes!

thuisbezorgd

Niet voor mij, maar wel voor de jongens. voor bekend werd dat ik naar Noorwegen zou gaan zou aanstaand weekend de bekabeling in ons kantoor worden aangepakt. Nu ben ik er niet en draaien de twee anderen ervoor op.

Nadat de ene me afgelopen week telefonisch de huid volschold drukte de ander een way of working document mijn kant op. Of ik dan eten wil bestellen. Twee van die pubers die ineens voor een heel gezin gaan eten.

Lees verder…»